Medusa kijkt terug
Een sleutelwerk is Luciano Garbati’s Medusa met het hoofd van Perseus uit 2008. Garbati draait het klassieke verhaal om: Medusa staat rechtop met het afgehakte hoofd van Perseus in haar hand. Het beeld werd later wereldwijd bekend als symbool binnen de #MeToo-beweging. Historische voorstellingen worden gecombineerd met werk van onder anderen Iris van Herpen, Laetitia Ky, Carolein Smit en Koen Vanmechelen. Ook Medusa’s aanwezigheid in mode, film, games en populaire cultuur komt aan bod. Een monumentaal afgietsel van het archaïsche tempeltimpaan van Korfoe toont haar als krachtige Gorgo en beschermster. Carolein Smit maakt speciaal voor de tentoonstelling een nieuw werk waarin het monster opnieuw een hedendaagse betekenis krijgt.
Van slachtoffer naar symbool van verandering
In het laatste deel verschijnt Medusa als feministische, antikoloniale en ecologische denkfiguur. Haar hybride karakter, mens, dier en monster tegelijk, wordt daarbij verbonden met hedendaagse ideeën over onze verhouding tot natuur, macht en identiteit.
“Medusa laat zien dat verhalen nooit neutraal of onveranderlijk zijn”, aldus Hedwig Saam, directeur van Valkhof Museum. Iedere periode kijkt volgens haar opnieuw naar Medusa en maakt van haar een monster, slachtoffer, verleidster of heldin.
De tentoonstelling is ontwikkeld in samenwerking met Anchoring Innovation, een landelijk onderzoeksprogramma waarin oudheidkundigen van de universiteiten van Amsterdam, Groningen, Leiden, Nijmegen en Utrecht onderzoeken hoe vernieuwing wordt verbonden met bestaande verhalen en tradities.