De omweg hoort erbij
Wie hier een paar dagen rondtrekt, merkt hoe vanzelfsprekend oude landgoederen en dorpen in het landschap liggen. Ze geven een rit van wijngaard naar boomgaard iets van het plezier van rondtoeren in Frankrijk: een laan inslaan, een oud huis achter de bomen zien verschijnen, ergens stoppen omdat het er goed uitziet. Op Landgoed Mookerheide loopt de route door bos en heide naar het Jachtslot Mookerheide, gebouwd tussen 1902 en 1905. Binnen trekken glas-in-lood, houtsnijwerk en plafondschilderingen de aandacht; buiten vertellen de historische nutstuinen een ander verhaal. De gerestaureerde kas, leifruitmuur en moestuinen herinneren aan de tijd waarin hier volop groenten en fruit voor het landgoed werden geteeld. Daarna kun je in het Jachtslot aanschuiven voor koffie, lunch of diner. De overgang van modder aan je schoenen naar jugendstil aan tafel voelt hier opvallend vanzelfsprekend.
Sommige omwegen zijn kleiner, maar minstens zo leuk. Ronckenstein bij Reuver is een 500 jaar oud beschermd dorpsgezicht dat ontstond rond een watermolen en molenaarswoning; later kwamen daar karakteristieke boerderijen bij. Bij Natuurlijck Kaldenbroek, direct aan het Pieterpad bij Lottum, zit je voor koffie of lunch midden in het groen. En in Venray wandel je bij Odapark tussen oude bomen en zandverstuivingen langs 58 monumentale beelden van internationale kunstenaars. Drie heel verschillende stops, met hetzelfde effect: de snelste route wordt ineens de minst interessante.
Klei aan je handen
De bodem leverde hier niet alleen wijn en voedsel. Rond Milsbeek werd rivierklei uit de uiterwaarden van de Maas gebruikt voor aardewerk. Daar ontstond ook het karakteristieke Milsbeeks Bont. Het handgedecoreerde aardewerk vond ooit zijn weg door West-Europa en zelfs naar de Verenigde Staten en Australië; tegenwoordig is het buiten de streek veel minder bekend. In de voormalige bloempottenfabriek van Potterie Jacobsladder vind je Museum De Oude Pottenbakkerij, waar de oude houtgestookte oven nog altijd staat. In hetzelfde historische gebouw werkt Mariena Steensma van Studio Marienaade. Tijdens een draaiworkshop ga je zelf achter de draaischijf: klei kneden, centreren en draaien. De telefoon verdwijnt vanzelf uit beeld zodra beide handen onder de klei zitten. Verder zuidwaarts laat Keramiekcentrum Tiendschuur in Tegelen zien hoe die regionale kleitraditie doorloopt in hedendaagse keramiekkunst. De collectie brengt historische Tegelse keramiek samen met werk van hedendaagse makers. Van druivenwortel tot appelboom en van rivierklei tot draaischijf: de grond blijft zich tijdens deze reis steeds in een andere vorm aandienen.
Nog een nacht
Na een paar dagen tussen ranken, boomgaarden, oude stenen en klei is er weinig reden om dezelfde avond nog naar huis te rijden. Bij Parc Boulée in Ven-Zelderheide slaap je met zijn tweeën midden in het groen. De verblijven variëren van een panoramadome tot een yurt; verschillende accommodaties hebben een eigen hottub of sauna. Ontbijtservice is beschikbaar en zes dagen per week kun je het avondeten naar je verblijf laten brengen. Eenmaal neergestreken hoef je er eigenlijk niet meer weg. Noord-Limburg werkt in het najaar misschien wel het best als je de dag niet helemaal dichttimmert. Laat ruimte voor een glas dat nog wordt bijgeschonken, een landweg die interessanter blijkt dan de hoofdroute of een lunch die langer duurt dan gepland. Tegen de tijd dat de telefoon weer van vliegtuigstand mag, is de haast meestal al een tijdje weg. De wijnstreek is nog in wording, de oogst volgt haar eigen ritme en onder alles ligt dezelfde grond. Even aarden betekent hier uiteindelijk niets ingewikkelds: een paar dagen meebewegen met wat het seizoen brengt.
Even aarden? Blijf dan vooral wat langer. Plan een weekend weg op in-noordlimburg.nl