Svetlana Tartakovska heeft geen introductie meer nodig: haar werk sierde deze pagina’s al eerder. Inmiddels won ze een prestigieuze solo-tentoonstelling in Córdoba met haar ‘moeder-met-kind’-serie en voegde ze bloemstillevens aan haar repertoire toe. Tartakovska: ‘Na een fase waarin ik mij intensief met de oorlog in mijn moederland Oekraïne heb uiteengezet, had ik behoefte aan rust en schoonheid. Ik ging veel wandelen in het bos en zo zijn de bloemstillevens in mijn werk gekomen.’
The Crown 90x110cm oil on masonite - Svetlana Tartakovska
Chinese Pioenroos 65cm oil on masonite
Als Tartakovska bloemen schildert, stapt ze in een oase van rust en verstilling: ‘Ik schilder die bloemen naar de natuur. Dat is een proces van ongeveer een week waarin ze opengaan, bloeien en verwelken. Dat hele proces van kleuren en nuances, het wonder van het verval wanneer kleuren vervagen en alles uit elkaar vallen, de metamorfose van leven naar dood, alles zit erin. Bloemen schilder ik ook altijd naar het leven. Dat geeft een andere dynamiek. Het is ook heel ontspannend. Voor mensen gebruik ik ook foto’s en daar zit veel meer referentie aan vast. Je ziet veel meer.
Het bijzondere aan schilderijen met bloemen is dat het vaak stillevens worden genoemd, maar dat ervaar ik anders. Van lijsterbes, hyacint, hortensia en rozenbottel tot pioenroos, bloemen leven. Ze bewegen, bloeien en verwelken. Elke bloem, blad, steel of tak heeft een eigen zeggingskracht. Voor mij als schilder geeft het verwelkingsproces juist tijdsdruk. Ik moet het verval vóór zijn. Hoe verder in het proces, hoe harder de tijd verstrijkt. Het wordt uiteindelijk een soort race tegen de klok. De verftoets is daarom heel fris en spontaan.’
Het werd een bijna religieuze ervaring: ‘Tijdens het schilderen van mijn bloemenstillevens voel ik me deelachtig aan het Wonder dat door mensen God of Natuur wordt genoemd. Als je naar bloemen kijkt, word je vanzelf gelovig.’ Haar pioenrozen hebben ronde kaders. Tartakovska: ‘Ik heb veel bloemen in een traditioneel formaat geschilderd, maar pioenrozen zijn in alles heel rond. Zo ontstond vanzelf het gevoel de kaders daarop aan te sluiten. Het is een vierluik.’
De Almenara Art Prize
Hoewel bloemen in haar werk een zelfstandigere lading hebben gekregen dan voorheen, spelen ook mensen, genrevoorstellingen en haar oog voor details in stoffen en texturen onverminderd een hoofdrol in haar werk. Zo won ze verleden jaar een solotentoonstelling in Almenara, Córdoba: ‘Het was geen wedstrijd, hoor. Het was meer een soort groepstentoonstelling waarbij ik ben geselecteerd voor een solotentoonstelling in 2026. Dat heet de Almenara Art Prize. Ik kreeg die vanwege een van mijn moeder-met-kind-schilderijen dat daar was tentoongesteld.’
Moeder en kind
Over de moeder-kind-thematiek in haar werk zegt Tartakovska: ‘Soms is het een zelfportret met mijn eigen dochter, of bijvoorbeeld mijn zus met haar dochter, zoals in The Crown. Het idee is dat je als moeder het beste aan je kind door wil geven. Wijsheid, gevoel. Je wilt ze ook behoeden voor onheil. Op het schilderij in het rode bos geeft mijn zus een bladerkroon aan haar dochter. Het is heel symbolisch maar ook heel spontaan: het was herfst en de boom was heel erg mooi van kleur.
Lady Alexandra Duff, 65 cm, olie op masonite
Buitenland
Hoewel Tartakovska inmiddels veel in het buitenland geëxposeerd en er ook verzamelaars heeft gevonden, exposeerde ze tot dusverre altijd enkele werken als onderdeel van groepstentoonstellingen: ‘Zo’n prominente solo-tentoonstelling in Córdoba is echt ongelofelijk. Paul Lohmann van Gallery238, waar mijn werk permanent hangt, heeft ervoor gezorgd dat de Almenara-tentoonstelling na afloop ook in Estapona te zien is. Dat zijn mooie dingen om naartoe te werken.’
Van museumstukken tot tekeningen op bierviltjes: op 14 en 15 november 2026 presenteert galerie Très Art in Breda een bijzondere selectie werk van Herman Brood. Onder de titel Herman Brood. Rauw. Vrij. Iconisch. zijn ruim twintig schilderijen en tientallen tekeningen en zeefdrukken te zien, waaronder nooit eerder vertoonde werken. De tentoonstelling staat in het teken van Broods tachtigste geboortejaar.
Van de Franse Nouvelle Vague tot feministische cinema en experimentele kunst: Agnès Varda liet zich nooit in één discipline of stijl vangen. Met de tentoonstelling Viva Varda! brengt Eye Filmmuseum in Amsterdam een eerbetoon aan de filmmaker, fotograaf en beeldend kunstenaar die met haar nieuwsgierige, liefdevolle en maatschappijkritische blik de filmgeschiedenis mede vormgaf. Van 20 februari tot en met 22 augustus 2027 ontvouwt haar veelzijdige oeuvre zich aan de hand van filmfragmenten, fotografie, persoonlijke objecten en kunstinstallaties.
Tien jaar, één gezicht. Met de tentoonstelling Tino 10 Years viert fotograaf Bastiaan Woudt zijn bijzondere samenwerking met model en muze Tinotenda Mushore. Vijftien zwart-witfoto’s, gemaakt tussen 2016 en 2026, laten zien hoe hun artistieke relatie zich in de loop van een decennium heeft ontwikkeld. De tentoonstelling is tot en met 31 maart 2027 op afspraak te bezoeken bij Studio Woudt in Alkmaar.