Tokyo Tokyo Richard Koek in Japanmuseum Sieboldhuis
Richard Koek (Ilpendam, 1965) verhuisde naar New York om zijn passie voor fotografie na te jagen. Zijn fotoboeken New York New York en Tokyo Tokyo werden beide uitgegeven door Terra uitgevers.
Christiaan Kuitwaard in Museum Jan
Een ingetogen spel van licht en schaduw. Een verlaten strand. Zwijgende bomen in een bos. In een steeds drukker wordende wereld zoekt schilder Christiaan Kuitwaard (Sneek, 1965) naar stilte.
Zijn buitenstudies vragen aandacht voor de kwetsbaarheid van de natuur. In zijn serie ‘white box paintings’ - kleine stillevens van een willekeurig voorwerp - zoekt hij nieuwe manieren om de werkelijkheid te verbeelden. Kuitwaards overzichtstentoonstelling in Museum JAN in Amstelveen is een pleidooi voor vertraging en verdieping. De schilderijen van Kuitwaard zijn altijd gebaseerd op de waarneming: ‘Mijn werk is figuratief, maar ik vertel geen verhalen. Ik ben een kijker en van dat kijken doe ik verslag.’
Hij streeft naar beeld dat precies genoeg informatie geeft en probeert de vluchtigheid van het moment te omzeilen: ‘Om een beeld te maken dat je bijblijft, is het nodig om zoveel mogelijk ruis weg te nemen. Je moet het verstillen.’ Kuitwaard is gefascineerd door het spel van licht en schaduw, dat de dingen zichtbaar maakt en tegelijkertijd steeds verandert. In zijn interieurs en landschappen, veelal strand- en bosgezichten, wordt de ruimte gedefinieerd door gradaties van licht en donker. Vormen zijn vervaagd. Het kleurgebruik is getemperd. Details worden aangeraakt, niet uitgewerkt.
De tentoonstelling in Museum JAN beslaat een periode van ruim dertig jaar schilderen. De artistieke missie van Christiaan Kuitwaard is daarin even helder als bescheiden: ‘Ik hoop dat mijn schilderijen mensen uitnodigen om eens wat vaker stil te staan - ook letterlijk - bij de wereld om ons heen. Want alleen door vertraging bereik
je verdieping.’
T/m 6 september
Museum JAN, Amstelveen
Info: museumjan.nl
lees ook
Zutphen ontdekken: historische stad vol sfeer en cultuur
Zutphen is zo’n stad waar je vanzelf wat langzamer gaat lopen. Niet omdat het moet, maar omdat er simpelweg zoveel te zien is. Middeleeuwse straatjes, monumentale panden en sfeervolle pleinen volgen elkaar in rustig tempo op. Achter bijna elke gevel schuilt een verhaal.
Paleis Het Loo De grote trap: als muren konden praten
De muurschildering ‘De grote trap’ werd in de 17e eeuw aangelegd in opdracht van koning stadhouder Willem III. Hij wilde zich positioneren als internationale machtsfactor, zowel in de Republiek als op het Europese toneel. Daarbij hoorde een entree die indruk maakte, gemodelleerd naar de indrukwekkende Ambassadeurstrap in het Versailles van Louis XIV. Architect en ontwerper Daniël Marot, die eerder in Versailles had gewerkt, vertaalde de Franse grandeur naar de Veluwe, maar dan in verf: het was een optische illusie die de Nederlandse traditie van trompe-l’œil tot nieuwe hoogten bracht.