Op 7 februari 2026 opent het Nederlands Fotomuseum zijn nieuwe onderkomen in het gerenoveerde pakhuis Santos. Het rijksmonument biedt voor het eerst een volwaardig en toekomstbestendig thuis aan een nationale fotocollectie van internationale omvang.
Met de verhuizing naar pakhuis Santos betreedt het Nederlands Fotomuseum een nieuwe fase. Het negen verdiepingen tellende gebouw huisvest de Collectie van ruim 6,5 miljoen objecten en biedt ruimte aan tentoonstellingen, onderzoek, conservering en publieksprogramma’s. De opening markeert niet alleen een fysieke verplaatsing, maar ook een inhoudelijke verbreding, waarbij het maakproces, beheer en behoud van fotografie zichtbaar worden voor bezoekers. De realisatie werd mogelijk dankzij een schenking van Stichting Droom en Daad.
Pakhuis Santos werd gebouwd in 1901 en 1902 als opslagplaats voor koffie uit Brazilië en geldt als een zeldzaam goed bewaard voorbeeld van vroeg twintigste eeuwse pakhuisarchitectuur. Het rijksmonument combineert historische detaillering met hedendaagse ingrepen, waaronder een nieuwe vide en een aluminium dakopbouw. In deze kroon bevinden zich kantoren, restaurant ZES en shortstayappartementen. Het ontwerp van de renovatie is van RENNER HAINKE WIRTH ZIRN ARCHITEKTEN en WDJARCHITECTEN. Het gebouw werd in 2023 aangekocht door het museum.
Het museum is volledig ingericht voor de langdurige conservering van fotografisch materiaal. Geavanceerde klimaat en lichtbeheersing, waaronder koude depots, maken het mogelijk kwetsbare objecten duurzaam te bewaren en te tonen. Op de tweede en derde verdieping worden Collectie en conserveringswerk expliciet zichtbaar, een aanpak die op de voormalige locatie grotendeels ontbrak.
Op de eerste verdieping bevindt zich de Eregalerij van de Nederlandse fotografie. Deze vaste presentatie toont de ontwikkeling van het medium vanaf circa 1839 tot nu. 99 iconische foto’s zijn geselecteerd op artistieke en maatschappelijke betekenis, met werk van onder anderen Anton Corbijn, Rineke Dijkstra, Ed van der Elsken en Erwin Olaf. Bezoekers kunnen meebeslissen over de honderdste foto. Nieuw zijn interactieve elementen, een visuele tijdlijn en de mogelijkheid zelf een beeldwand samen te stellen.
De Collectie omvat meer dan 175 archieven van Nederlandse fotografen en bestrijkt bijna twee eeuwen fotografiegeschiedenis. Op de tweede verdieping toont een wisselende fotowand bijzondere objecten, waaronder uiterst kwetsbare negatieven die bij 4 graden Celsius worden gepresenteerd. De derde verdieping richt zich op het werk achter de schermen, van conservering tot digitalisering, met zicht op open depots en ateliers.
Twee verdiepingen zijn ingericht voor tijdelijke tentoonstellingen. Het museum opent met Ontwaken in blauw. Een ode aan cyanotypie en Rotterdam in focus. Fotografie van de stad 1843 tot nu. De ene tentoonstelling richt zich op hedendaagse makers, de andere op de visuele geschiedenis van Rotterdam.
De begane grond fungeert als ontmoetingsplek met bibliotheek, museumwinkel, koffiebar en publieksvoorzieningen. Hier bevindt zich ook een analoge Photoautomat waar bezoekers zelf een portret kunnen maken.
Praktische informatie
Het museum is geopend van dinsdag tot en met zondag van 11.00 tot 17.00 uur. Tickets zijn verkrijgbaar via nederlandsfotomuseum.nl. Volwassenen € 17,50, jongeren 18 tot en met 25 jaar € 10,00, onder 18 jaar gratis.
Vanaf 10 februari toont het Pera Museum in Istanboel een installatie van de Nederlandse kunstenaar Casper Faassen. In dialoog met een achttiende eeuws schilderij uit de vaste collectie bevraagt Faassen de herkomst van culturele objecten en de geschiedenis van verzamelen.
Digitale technologie is geen toekomst meer, maar een vast onderdeel van hoe we kijken, denken en herinneren. Vanaf 25 april 2026 presenteert Museum Boijmans Van Beuningen de tentoonstelling Pixel Pioneers, waarin digitale kunst wordt benaderd als artistiek én cultureel fenomeen. Voor Villa d’Arte is dit een tentoonstelling die niet draait om techniek, maar om betekenis.
Met Art She Crafted presenteert Wereldmuseum Rotterdam een tentoonstelling die de kunstgeschiedenis niet herschrijft, maar anders laat zien. Niet als chronologie van stijlen, maar als verhaal van macht, toegang en makerschap. Van farao’s en keizerinnen tot hedendaagse kunstenaars: vrouwen blijken geen randfiguren, maar stille architecten van culturele bloeiperiodes — vroeger én nu.