Artists in Quarantine maken Balkonkunst

Zeven Europese musea, waaronder het Van Abbemuseum in Eindhoven en het Museum Reina Sofía in Madrid, hebben zestien kunstenaars in lockdown gevraagd hun kijk te delen op de subversieve kracht van huiselijke ruimtes in een wereld waarin ramen en balkons een nieuwe rol vervullen in het openbare leven.

[Afbeelding: Sanja Iveković, Triangle 2000+, 1979, foto (1 van 4), collectie Moderna galerija, Ljubljana. Courtesy of the artist]

Het project Artists in Quarantine wil ‘een visuele manifestatie zijn van de balkonzang die in Italië zo populair en opbeurend is’ aldus Manuel Borja-Villel, directeur van het Reina Sofía. ‘Het was belangrijk een manier te vinden om kunstenaars te ondersteunen door middel van een snelle, bescheiden opdracht,’ zegt Charles Esche, directeur van het Van Abbemuseum in The Art Newspaper.

De deelnemende kunstenaars zijn: Babi Badalov, Osman Bozkurt, Simnikiwe Buhlungu, Ola Hassanain, Sanja Iveković, Siniša Labrović, Rogelio López Cuenca en Elo Vega, Kate Newby, Daniela Ortiz, Zeyno Pekünlü, Maja Smrekar, Isidoro Valcárcel Medina, Guy Woueté, Akram Zaatari, en Paweł Żukowski. Hun bijdragen zullen t/m 7 mei worden gedeeld op @internationaleonline, het instagramkanaal van L’Internationale.

Het Van Abbemuseum maakt deel uit van L’Internationale, een confederatie van zeven toonaangevende Europese kunstmusea waaronder Moderna galerija (MG+MSUM, Ljubljana, Slovenië); Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía (MNCARS, Madrid, Spanje); Museu d’Art Contemporani de Barcelona (MACBA, Barcelona, Spanje); Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, (MSN, Warschau, Polen); Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen (M HKA, Antwerpen, België) en SALT (Istanbul en Ankara, Turkije). L’Internationale Online is het gezamenlijke platform voor onderzoek en debat.

Kunstenaar Sanja Iveković gaf in 1979, op de dag dat president Tito een bezoek bracht aan Zagreb, op haar balkon een 18 minuten durende performance. De kunstenaar beschrijft de interactie die plaatsvond tussen haarzelf (op het balkon van haar appartement), een persoon die haar vanaf een dakterras kon zien en een politieagent. “De actie begint wanneer ik het balkon op loop en op een stoel ga zitten, ik nip van whisky, lees een boek en maak gebaren alsof ik masturbeer. Na een tijdje belt een politieman bij mij aan en beveelt me ‘de personen en voorwerpen’ van het balkon te verwijderen”. Het werk van Iveković roept de vraag op: waar ligt grens tussen de openbare en huiselijke ruimte?