De kunst van Eliane Douglas is origineel en tegelijkertijd herkenbaar. Zij verwerkt antieke foto’s tot hedendaagse wandkunst met de allure uit bijvoorbeeld de Jugendstil of het impressionisme. Douglas: ‘Ontroerd worden door kunst, ongeacht de vorm, is iets magisch. Het maakt blij, het kalmeert en verbindt, iets dat we wel kunnen gebruiken in deze tijd. Je kunt je letterlijk opgeladen voelen na het ervaren van iets moois. En dat allemaal zonder snoer!’
Eliane Douglas (1971) is een multidisciplinair kunstenaar op het snijvlak van textielkunst, fotografie en schilderkunst. Haar werk is gelaagd, sprookjesachtig en mysterieus, met een bijzondere aandacht voor symbolische details. Ieder werk vertelt een eigen verhaal, of het nu in opdracht of autonoom is gemaakt; ieder stuk heeft haar eigen, specifieke signatuur. De bevlogenheid en fascinatie voor materiaal en historie die Douglas tekenen is ook in het interview een constante: ‘Ik heb me verdiept in tal van disciplines en materialen en blijf dat doen. Beeldhouwen, schilderen, objecten samenstellen en het combineren en implementeren van nieuwe inzichten doen mijn hart sneller kloppen. Diversiteit is mijn kenmerk. Daarbinnen ben ik voortdurend op zoek naar het mooie. De lat ligt hoog en dat is spannend, maar, zoals Matisse al zei, ‘Creativiteit vergt moed.’’
Café des Artistes
Haar opleiding aan de Hogeschool voor Management in Maastricht en banen in het bedrijfsleven konden uiteindelijk het creatieve bloed in Douglas niet beteugelen. Douglas: ‘Na het volgen van diverse cursussen beeldhouwen en portretteren koos ik een andere weg. Sinds 2011 ben ik actief in verschillende kinderklinieken onder de naam Café des Artistes.’ Kunst is voor Douglas een magische plek. Een van de dingen die haar kunstprojecten met zieke kinderen kenmerkt is ruimte geven aan gevoel en emotie. Het is vrij, speels en het geeft energie. Dat werkt tevens door in haar unieke wandkleden op linnen, fluweel en satijn: ‘Ik wil daarmee aanzetten tot verwondering. Is het fotografie, is het geschilderd? Ik streef ernaar het punt te vinden waar verbeelding en herinnering elkaar treffen. Het maakt niet uit waaróm een bepaald doek iets met je doet. Al vind je het enkel maar mooi. Kunst kiezen gaat om voelen en niet om iets wat bij de bank of het kookeiland past. Het gaat om hoe de ruimte waar het hangt je iedere dag omarmt. Dat je iets hebt gevonden wat bij jou past, waar je iedere dag naar wilt blijven kijken, omdat het iets fijns in je oproept.’
Vergeten foto’s
‘Door het gebruik van ‘vergeten foto’s’ die ik vind in oude prentenwinkels en bibliotheken, haal ik het verleden terug naar het heden en krijgen prachtige, vaak heel oude beelden nog een tweede leven. Onbekende personen die ooit een rol speelden in iemands leven, dansers, dieren, oude en vergeten kunst; de onderwerpen en thema’s zijn talrijk en ontstaan intuïtief. Ik verfraai ze zowel digitaal als handmatig en ik beschilder de doeken daarna met parelmoer, koper en bladgoud. Met goudgestikte franjeals lijst, waar je mijn werken aan kunt herkennen, wordt het een sieraad aan de muur.’
Verhalen
In zekere zin wil Douglas verhalen vertellen met haar werk, maar dan zonder daar zelf volledig invulling aan te geven: ‘Het is slechts een aanzet tot een verhaal, je eigen gevoel doet de rest. Zo ontstaan unieke werken voor unieke mensen.’
Van 18 april tot en met 20 september 2026 presenteert Design Museum Den Bosch de tentoonstelling Vorm en vaderland. De expositie onderzoekt hoe design een sleutelrol speelt in het ontstaan, de zichtbaarheid en de macht van de natiestaat. Wat we als vanzelfsprekend ervaren, nationaliteit, grenzen, symbolen, blijkt het resultaat van bewuste ontwerpskeuzes.
Nancy Faas is een conceptueel kunstenaar die sculptuur, performance, draagbare kunst en symbolische objecten samenbrengt in een krachtig en gelaagd oeuvre. Ze creëert werelden vol verhalen, symboliek en betekenis. Vanuit haar ateliers in Nederland en Frankrijk brengt zij uiteenlopende disciplines samen in een oeuvre waarin kunst, vormgeving en storytelling moeiteloos vervlochten zijn.