Sterren tellen in Gstaad

 

 

Met een eigen airstrip, een Yacht Club (zonder haven!), een keur aan vijfsterren hotels en een GaultMillau restaurant voor iedere avond van de week, is de aantrekkingskracht van het Zwitserse skiparadijs Gstaad op de welgestelden der aarde evident. Maar ook voor wie niet van skiën houdt, of geen miljoenen op de bank heeft, is dit een geweldige bestemming: ’s winters inderdaad, maar beslist ook zomers.

Tekst Debbie Pappyn Tekstbewerking Claudia Koopman
Fotografie David de Vleeschauwer en Paul Jeursen

Onder de slechts 7.200 inwoners die Gstaad telt, bevinden zich tientallen bekende namen, maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld Sankt Moritz of Aspen waar men zich vooral verzamelt om gezien te worden, is Gstaad het perfecte toevluchtsoord voor hen die liever een low profile houden. Maar natuurlijk wel in alle stijl en luxe die men gewend is. Om de authenticiteit van de streek te bewaren mag alleen in lokale stijl worden gebouwd en dienen de houten chalets aan strikte bouwregels te voldoen. Zo vallen de miljoenen kostende chalets van Johnny Hallyday of Roger Moore nauwelijks op tussen de boerderijen van hun, ongetwijfeld, ook niet slecht toebedeelde buren. Maar schijn bedriegt, want achter deze prachtige houten façades, gaan high-tech paleisjes met riante garages en complete bioscopen schuil. Vanaf het balkon aan de zuidkant van het Steigenberger Hotel Gstaad-Saanen, zien we op de airstrip in het dal een private jet landen. Het is Formule 1 gigant Bernie Ecclestone, die in de bergen even komt bijtanken zo vernemen we later. Na al die benzinedampen op de racebaan moet de knisperend frisse berglucht ook een verademing zijn. De galm van kerkklokken, even verderop, weerkaatst tussen de bergen en rolt van de met bloemen bedekte heuvels het dal door. De zon, de berglucht, het maakt een euforisch ‘The hills are alive’ gevoel bij me los en ik kan niet wachten om het hogerop te zoeken en à la Julie Andrews door de sappige weides te struinen. Ik kan moeiteloos inhaken bij een door het Steigenberger Hotel georganiseerde wandeling, die evenals het raften, klettersteig en fietsen, zomers gratis aan gasten (en kinderen vanaf 8 jaar) wordt aangeboden, net als de uitstekende high tea overigens! Gasten die liever een balletje slaan kunnen gebruik maken van het Golf Package dat toegang geeft tot Golfclub Gstaad. Het vier sterren Steigenberger Hotel mag dan wat minder luxe zijn dan haar duurdere vijf sterren zusjes in deze regio, maar dit wordt ruimschoots gecompenseerd in gastvrijheid en in de informele, prettige sfeer. Na met een liftje te zijn afgezet, is het tijd voor de beklimming van de Glimmli. Het is een mooie wandeling die ook voor de minder geoefende loper prima te doen is. De stilte wordt slechts doorbroken door het geklingel van de koebellen van de koeien die zich lager in het dal bevinden, het getjirp van krekels en het geknars van onze voetstappen. Wat een rust! Halverwege stoppen we bij Berghotel Sornberg voor een Röstiplausch, een rosti met hamburger en gebakken ei. En wie hierna geen zin meer heeft om nog verder te wandelen, kan even verderop ook een lift naar beneden pakken. Voor de vermoeide spieren biedt de Spa van het Steigenberger verlichting. Op 11.000 vierkante meter, verspreid over drie verdiepingen, vinden we een Finse panorama sauna, Aroma-bio sauna, kruiden sauna, stoombad, Kneipp bassin en zelfs een solarium. Even bijkomen kan in tal van loungers naast het binnenbad, op het zonneterras met uitzicht op de Rüblihorn of bij de haard. Massages, beauty behandelingen of een kappersafspraak zijn allen separaat te boeken. Op het terras van de bar drinken we op de gemoedelijke klanken van een live pianist nog een aperitief, waarna we ons opmaken voor een bezoek aan Gstaad.

 

 

Belastingparadijs
We nemen een shuttlebusje naar de rand van het autovrije centrum van Gstaad, dat zich zo’n acht kilometer lager bevindt. Aan de promenade van Gstaad zijn restaurants, juweliers, galeries, hotels en bars als pareltjes aan een snoer aaneengeregen. Het exuberante karakter van het dorp laat zich niet verhullen. De sigarenwinkel verkoopt Havana’s, de groenteboer zwarte truffels en in de wijnwinkel behoren Krug en Hennessy tot de standaard voorraad. Gstaad is beslist trots op zijn trouwe, invloedrijke gasten. Bij de lokale VVV is zelfs een lijst te vinden van meer dan driehonderd celebrities die hier al een kwart eeuw, jaarlijks terugkeren. Roger Moore, Elizabeth Taylor en David Bowie wisten dit bergdorp sinds 1970 al te vinden en gaven het grandeur. Toen Hallyday met zijn helikopter op het pleintje van het dorp landde, werd het discrete karakter van Gstaad eventjes verstoord. De inwoners fronsten hun wenkbrauwen en schudden hun hoofd. Zij weten dat het niet alleen de zuivere lucht is die hen hier brengt. Gstaad is namelijk ook een klein fiscaal paradijs. Elk Zwitsers kanton heeft zo zijn eigen regels en bekijkt hoe iemand het beste -financieel- integreert. De enige voorwaarde is dat de gegoede inwijkelingen minimaal zes maanden en één dag in Gstaad moeten wonen. En met de voorziening die de omgeving biedt is dit geen straf.

Duurste restaurant ter wereld
Alhoewel een bord pasta hier ‘amper’ € 40 euro kost, is The Eagle waarschijnlijk één van de duurste restaurants ter wereld. Om hier aan te mogen schuiven, is een lidmaatschap van één van ’s werelds meest exclusieve privé-skiclubs, The Eagle Ski Club, een vereiste. De club heeft niet alleen een eigen skilift maar ook een privéberg: de Wasserngrat. Het lidmaatschap bedraagt circa € 30.000 per jaar en kan alleen op uitnodiging worden gerealiseerd. Maar wie erin slaagt toe te treden weet zich verzekerd van een ideale plek om letterlijk op hoog niveau te netwerken. Gelukkig zijn er ook voor de gewone sterveling tientallen restaurants en bars waar er van culinaire, veelal traditionele, hoogstandjes kan worden geproefd. Gstaad pakt graag uit met zijn 204 GaultMillau punten. Veertien chefs kregen in de regio Gstaad de befaamde punten. Aan de top staat nog steeds Robert Speth van Restaurant Chesery die reeds vijfentwintig jaar voor de beau monde van Gstaad achter de stoof staat. Wat ‘normaler’ gaat het er aan toe in restaurant Chlösterli, gelegen in Grund Bei Gstaad. Chlösterli heeft naast een restaurant ook een bar en nachtclub, een combinatie die je hier veel tegenkomt. Chef-kok Martin Dalsass zwaait hier de scepter en ondanks dat het gebouw uit de 18de eeuw dateert, is het interieur fris en hedendaags. De aanwezigheid van zulke clubs wekt misschien de indruk dat Gstaad een spannend nachtleven kent, maar dat beeld is niet correct. Meestal ligt het autovrije centrum er na zonsondergang wat verlaten en stil bij. Veelal houden de happy few privé-etentjes in hun chalet of wordt er nog een afzakkertje genomen in de Porsche 911 Bar in het design Grand Bellevue Hotel. De eigenaar van het hotel is verzot op snelle wagens en dure wijn. Veel dure wijn. Hij beschikt over een collectie van meer dan 10.000 flessen wijn met soms zeer extravagante prijskaartjes. Het Grand Bellevue Hotel, dat enkele jaren geleden eengrootscheepse renovatie onderging is met maar tweeënvijftig kamers, twee Gault Millau restaurants en een gezellige, zeer goed geoutilleeerde whisky bar ook een zeer aangename plek om te verpozen, zelfs voor niet-gasten. Het hoog boven de stad uittorende The Palace Hotel, is een celebrity hotspot van het eerste uur met de looks van een sprookjeskasteel. Dit hotel kan zich zo ondertussen het predikaat ‘instituut’ toe-eigenen. Nog een aanrader is het Grand Hotel Park, al moet u om hier te kunnen logeren nog even wachten tot december dit jaar. In het kader van het honderdjarige bestaan, vindt er een grootscheepse renovatie plaats en is het tijdens de zomermaanden gesloten. Echter is het wel mogelijk een ballonvaart te maken met de heteluchtballon van het hotel.

Skiën is geen prioriteit
Er wordt wel eens beweerd dat de bergen en de valleien in Saanenland de handafdruk van God zijn. En geheel in overeenstemming hiermee gaat het er op de 250 kilometer piste, rondom Gstaad, vrijwel altijd rustig aan toe. Een derde van de bezoekers skiet hier zelfs nooit en zij die dit wel doen, doen dit maar een paar keer per week. Veel terugkerende bezoekers komen hier voor de berglucht, het shoppen en het sociale contact. Prettig is ook dat Gstaad geen bestemming is voor grote touroperators, dus zijn er geen grote bussen en hordes toeristen te zien! Voor de zeer ervaren skiërs, of wintersporters die van een feestje houden, biedt Gstaad misschien te weinig uitdagingen. Off-piste is mogelijk, maar zwarte pistes zijn schaars. Er zijn wel vijf heliplatforms voor heliskiërs, maar de meeste skipistes bevinden zich rond de 2.200 meter. Wel kan er hier nog tot eind mei nog geskied worden op de Diablerets
gletsjer, ook wel Glacier 3000 genoemd. Richtte Gstaad zich vroeger meer op het wat oudere publiek, tegenwoordig zijn vooral gezinnen met kinderen hier koning. Sinds enkele jaren biedt het zelfs gratis skipassen voor kinderen jonger dan negen jaar. Families en kinderen worden aangemoedigd om alle pistes te proberen, tot Glacier 3000 aan toe. En die gletsjer, op 3.000 meter hoogte (vandaar de naam) bezoeken, is een must. Omdat zomers de lift niet helemaal meer omhoog gaat, kiezen we voor het snellere, spectaculaire en meer glamourous alternatief: de helikopter! We horen het gebulder van de wieken al van verre aankomen, maar eenmaal geland is de heli net een kleine, fragiele mug. Ietwat ongerust snoer ik me in de gordel. Het spectaculaire uitzicht over de Arnensee biedt afleiding en de vlucht blijkt geweldig. Stonden we net op het gloeiend hete asfalt, nu plant ik het door het Steigenberger aan mij beschikbaar gestelde paar bergschoenen, in de laatste restjes eeuwige sneeuw en tuur in de verte naar de besneeuwde toppen van de Mont Blanc en de Matterhorn. Volgens de piloot wordt de sneeuw helaas ieder jaar minder en hij verwacht dat er over twintig jaar niets meer zal zijn. Gedurende het skiseizoen kun je even op adem komen in een skistation met restaurant neergezet door de Italiaanse architect Mario Botta. Het gebouw torent hoog boven de wolken uit en lijkt wel aan een klif te bengelen. Minpuntje is echter dat er geen terras is en het interieur ook niet heel inspirerend is. Wie toch buiten wil zitten kan beter zijn toevlucht nemen tot het iets verder gelegen ‘Refuge de l’Espace’. Vroeger kon ook hier het hele jaar door worden geskied maar sinds vorig jaar is deze veertien kilometer lange piste slechts open van oktober tot eind mei. Vanaf het terras aan de rand van een klif, kijk je meer dan 2.000 meter naar beneden. Op de kaart zijn inventieve gerechtjes te vinden. ‘Deze Refuge is zeker anders dan de rest van de bergbars of restaurants,’ zegt eigenaar Simon. ‘We houden van lekker eten, een goed glas wijn en een vriendschappelijke sfeer. Iedereen voelt zich hier thuis: skiërs, wandelaars, jong en oud, met of zonder geld.’

Het Wimbledon van de Alpen
Vanwege de ligging op 1.050 meter wordt al langer geanticipeerd op minder besneeuwde toppen en is hier dus ook zomers veel te doen. Sportieve publiekstrekkers zijn het Swatch FIVB Beach Volleyball World Tour (5-11 juli), de Alliance Suisse Open (24 juli-1 augustus) en de Hublot Polo Gold Cup (19-22 augustus). En dan zijn er ook nog het klassieke muziekfestival Menuhin (16 juli-5 september) en het gastronomische spektakel Davidoff Saveurs (9-18 juli), waar chefs vanuit de hele wereld hun culinaire kunsten zullen vertonen. Dankzij vijf hotels die een uitgebreide spa aanbieden, alsmede de opening van de eerste Zwitserse kids-spa in Hotel Steigenberger, heeft Gstaad bovendien als een van de enige vijf plaatsen in Zwitserland het label ‘wellness destination’ gekregen. Wij laten de bedrijvigheid in het centrum deze dag even achter ons voor een dagtochtje naar de Zwitserse Rivièra. Hiervoor pakken we de panorama express Saanen-Montreux. Tijdens een aangename treinrit (Zwitserse treinen zijn niet alleen heerlijk punctueel, maar ook erg comfortabel en de dienstregeling overzichtelijk), krijgen we een goed beeld van de prachtige omgeving. Met name het binnen rijden van de baai en de wijnbergen bij Montreux leveren mooie plaatjes op. We wandelen tussen de tropische vegetatie aan het meer van Genève tot aan slot Chillon en drinken voor we terug gaan nog een glaasje op het grote terras van het Hôtel Suisse Majestic met uitzicht op het meer. Het Zwitserse leven bevalt me wel, denk ik, terwijl ik me bijna in slaap laat wiegen door de kadans van de trein. ‘s Avonds verzamelt iedereen zich in de tuin van het Steigenberger. Het is nationale feestdag en dat betekent vuurwerk én feestvuren die op alle bergtoppen ontstoken worden. Het is een perfecte afsluiting van een perfect weekend. De officiële slogan van Gstaad is ‘Come up and slow down’, de onofficiële lijkt vooral ‘Be discrete’! Ik hoop dat ze het ons niet al te kwalijk nemen dat we deze regel voor een keertje
gebroken hebben. Gstaad is het waard!

Meer info over Gstaad en een overzicht van alle evenementen: www.myswitzerland.com of www.gstaad.ch

Meer info en boekingen: www.gstaad-saanen.steigenberger.ch of gstaad@steigenberger.ch

Vervoer

Swiss Airlines vliegt meermaals per dag van Amsterdam naar Zürich en Basel vanaf ongeveer € 171 (incl. belasting). Maak gebruik van het Fly & Rail systeem van Swiss: voor passagiers die naar Zwitserland reizen met vliegtuig en per trein doorreizen naar hun eindbestemming kan alle bagage worden doorgelabeld naar het treinstation van bestemming. Koop een speciaal lichtgroen Fly & Rail etiket bij de ticketbalie op de luchthaven en check daarna de bagage in op de normale manier bij de Swiss balie. In het treinstation van de eindbestemming kan de passagier de bagage weer worden opgehaald in een speciaal depot. De service is gratis voor first class, voor business class kost het circa € 7 en voor de economy € 12.

Meer informatie: www.swiss.com

Met de trein is het ongeveer drie uur sporen naar Gstaad: www.sbb.ch